1. görəsən, elə bir cəmiyyət, elə bir ailə, elə bir torpaq varmı ki, doğulan uşağa "səni dünyaya gətirmişik, burada bəsləmişiksə, bizə borclusan" prinsipi ilə yanaşmasın? mən çox təəccüb edərəm şəxsən, belə halla qarşılaşsam. çox məcburmudur ki, sənin xoşbəxtlik kimi gördüyün mənasız nəsilartırma cəhdlərinin nəticəsi belinə yüzlərlə yük və yüzlərlə sosial problem qoyulmuş varlıq formasında ortaya çıxsın?
mən bilirəm, məsələ çox qəribə gəlir. bu qədər insanın bir heç üçün mövcud olmağı və yaxud hansısa fani məqsədlərə xidmət edən nəsnələr kimi görünməyi ağılasığmazdır... amma bir məsələ də var ki, dünyada məna axtarmağı, hər şeyə anlam verməyə çalışmağı və bu kontekstdə dünyaya gətirilənlərin "müqəddəs hədiyyə' və "gələcəyin ofis siçovulu" kimi qəbul edilməyini vacib edən və tapşıran konkret referans nöqtəsi hansıdır, nədir və yaxud kimdir?